« Önceki | Sonraki »

23/11/2007

su buradan ne kadar uzakta...

 

Üzülmedim Diyemem

 

I

ey aşk, yaptığını beğendin mi:

yetimler gibiyim ziyafetten aç dönen

ters yakılan sigara, hemencecik söndürülen-

yoksulluk ile vakit geçer mi…

 

uyanmış kalmışım, nasıl bir şey bu

toprağa baktım, yerinde yoktu;

şiirden aşağıya attım kendimi

düşerken  düşündüm, ölmesem mi.

 

anlatıyorum, hiç konuşmadan,

buğdayın içini dökmesi gibi…

 

II

bugün dalgınım, dün de dalgındım

aç bile değildim aynaya bakmasaydım

dünden kalmış yemekleri yerken ki gönülsüzlük

gibi burdayım…

 

burayı sevmiyorum, bahsetmişimdir.

unufak olmak iyidir olmamaktan

hiç böyle demedim, yarabbim bilir

bu bozuk güzellik, kalbimi yoran…

 

bir sandalye çektim zor günlerin altına

ah ama,

 

kimse yüz vermiyor bana, sandalye bile

beni çağırıyor, yarım kalan ne varsa

bana düşüyor, her yağmur tanesini

suya götürmek, o serin ırmaklara

 

öyle ya

 

bir almanı herkes tanır, miğferi varsa

moskofu da tanırlar, yatıp uyumamışsa

bunları şunun için anıyorum burada

kim tanır beni, şaşkınlığım olmasa

 

bağırıp duruyorum denizin ortasında,

su buradan ne kadar uzakta…

 

         ibrahim tenekeci

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

2 yorum yazılmıştır

  1. Yazan: Yasemin | Tarih: 2007-12-19 21:29:22
    Konu: tşkler..
    Emel Hocam, sizin sayenizde tanıştım İbrahim Tenekeci'nin şiirleriyle, çok teşekkür ederim. Çok beğendim tarzını

    Bağlantı »

  2. Yazan: Yasemin | Tarih: 2007-12-19 21:27:06
    Konu: bir şiir de benden...
    Mektup

    işte yine günün belini kırıyor akşam
    ve sen kırlara benzersin günün bu saati
    çıkarmamışsan çiçekli elbiseni.

    I

    hatırla ve sıkı tut:
    korkardın küçükken
    serçe parmağın uçacak diye elinden.
    diğer çocuklara benzerdim bense
    benzemesi gibi, bir çinlinin diğerine.

    II

    şaşkınım, şehir açmıyor beni
    ve namım yürümüyor burada
    çünkü tuhaf burada her şey;
    denizi sel basıyor hayret
    hayret şehir sığmıyor taksiye
    ve terör estiriyor rüzgar
    kaldırıyor dağın eteklerini bile.

    ve burada sensiz bahar
    hem yatalak hem öpmeden geçiyor
    bir jeton
    yanağıma getiriyor da yanağını
    kokunu rüzgara salsan
    bana getirmiyor.

    III

    yoksun ya
    güvercin avlıyor avluda kedi
    kızlar gülüşüyor bahçede
    gül üşüyor –gül üşür-
    yoksun ya, bezden anne
    yapıyor öksüz
    öpmek için kendisine.

    İbrahim Tenekeci

    Bağlantı »